Leven van de liefde

by | Août 19, 2021 | Ontroerende verhalen | 0 comments

Op 9 januari 2019 overleed mijn man, na een mensonterende strijd van 15 maanden. We zijn 40 jaar samen geweest, waarvan 35 als getrouwd koppel. Hij takelde af van een marathonloper/fietser, sportieveling tot een hulpbehoevende baby: incontinent, zonder spraakvermogen en half verlamd. Zeer zeldzame vorm van breinkanker, hersentumor, was het verdict, geen behandeling, geen genezing mogelijk. Hij is tijdens de ziekte 60 geworden. Het was zijn uitdrukkelijke wens om thuis te sterven. Samen slapen konden we al enkele maanden niet meer. ’s Ochtends kroop ik wel nog een kwartiertje bij hem, genietend van onze (laatste) momenten. Op een van de laatste keren hadden we een gesprek (voor zover dat nog mogelijk was; maar geliefden hebben weinig woorden nodig) dat me nog steeds ontroert.

A: “Wordt het niet stilaan tijd om voor het ontbijt te gaan zorgen?”
J: mompelt wat onverstaanbaars en verstevigt zijn greep
A: “Moet ik nog wat blijven liggen?”
J: “Ja”
A: “Wat gaan we dan doen? Leven van liefde en Gini?” (een reclameslogan uit onze jeugdjaren)
J: “Jaaaa”

en zo geschiedde. We leefden van liefde, wel niet van Gini 😉