Warme oproep

by | Août 19, 2021 | Ontroerende verhalen | 0 comments

Muziek, zingen, koor, optredens – het is al heel mijn leven erg belangrijk. Sinds ik in oktober 2019 totaal onverwacht weduwe ben geworden, haal ik troost uit muziek.

Ik keek dan ook heel erg uit naar de hernomen optredens, heb ik écht gemist.

Ondertussen al een aantal gedaan: Dirk Brossé – Middelkerke, Night of the proms -Koksijde, Mama Mia – Antwerpen, Willem Vermandere, Jan Smit, André Hazes jr, Carmina Burana is gepland…. wil graag alle soorten muziek leren kennen.

Ik was blij terug naar concerten te kunnen gaan, ik dacht alleen: “mag ik dat ook?” – maar dat viel tegen – niet omwille van de muziek, want dat ontroerd me en geeft me troost – maar het feit dat als je alleen bent is op zo’n moment extra triest – dan zijn er links en rechts 1 of 2 stoelen leeg omwille van social distance ( wat ik volledig kan begrijpen ), maar als ze dan zeggen: “neem mekaar even vast in je bubbel en beweeg mee op de muziek” – dan kan ik je verzekeren, dan is het alleen zijn in cornonatijden dubbel zo triest.

Ook ik als ‘alleenstaande’ heb “recht” op ontspanning, maar het voelt net of je besmettelijk bent, en niemand die een woord tegen je zegt. Het maakt het allemaal nog eenzamer en moeilijker maar we houden vol. Ik blijf gaan naar optredens en kan enkel hopen dat de mensen in hun bubbel die naast me zitten – ook al is het met een aantal stoelen tussen ons in – dat zij ook eens stilstaan over hoe triest het is alleen te zijn, hoe mooi zou het zijn mocht er iemand op een dag gewoon nog maar es aan me vragen: “wat vind jij van het optreden, kan je ook een beetje genieten?”

Laat dit een warme oproep zijn.